Onderbouwing
De acht onderdelen zijn niet bedacht. Ze kwamen naar boven uit opleidingen van elite-eenheden, uit persoonsbeveiliging en uit crisiswerk. Elk van de acht heeft daarnaast een basis in onderzoek dat er los van staat.
Hieronder staat per schakel wat dat onderzoek laat zien, met de bron erbij. Onderaan staat wat dit instrument niet is. Dat tweede stuk is even belangrijk als het eerste.
HPC-01
Sociale pijn activeert dezelfde hersendelen als fysieke pijn. De hersenen registreren afwijzing door de groep letterlijk als overlevingsdreiging.
Eisenberger, N. I., Lieberman, M. D., Williams, K. D. (2003). Does rejection hurt? An fMRI study of social exclusion. Science, 302(5643), 290-292.
HPC-02
Tussen 40 en 45 procent van dagelijks menselijk gedrag verloopt volledig automatisch, zonder bewuste sturing.
Wood, W., Neal, D. T. (2007). A new look at habits and the habit-goal interface. Psychological Review, 114(4), 843-863.
HPC-03
Specifieke, uitdagende doelen leiden aantoonbaar tot hogere prestaties dan vage intenties of het algemene advies om je best te doen.
Locke, E. A., Latham, G. P. (2002). Building a practically useful theory of goal setting and task motivation. American Psychologist, 57(9), 705-717.
HPC-04
Na zeventien tot negentien uur wakker zijn daalt cognitieve prestatie tot een niveau dat gelijkstaat aan een bloedalcoholgehalte van 0,05 procent.
Williamson, A. M., Feyer, A. M. (2000). Moderate sleep deprivation produces impairments in cognitive and motor performance equivalent to legally prescribed levels of alcohol intoxication. Occupational and Environmental Medicine, 57(10), 649-655.
HPC-05
Mensen die capaciteiten als ontwikkelbaar zien herstellen sneller en leren effectiever na tegenslag dan mensen die intelligentie als vaststaand beschouwen.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The New Psychology of Success. Random House.
HPC-06
Externe beloningen verlagen intrinsieke motivatie voor taken die iemand al betekenisvol vindt. Motivatie van binnenuit is de enige die op lange termijn aanhoudt.
Deci, E. L., Ryan, R. M. (1985). Intrinsic Motivation and Self-Determination in Human Behavior. Plenum Press.
HPC-07
Volharding over tijd voorspelt succes beter dan IQ, talent of sociale achtergrond, in vrijwel elk onderzocht prestatiedomein.
Duckworth, A. L., Peterson, C., Matthews, M. D., Kelly, D. R. (2007). Grit: Perseverance and passion for long-term goals. Journal of Personality and Social Psychology, 92(6), 1087-1101.
HPC-08
Teams die fouten openlijk kunnen bespreken leren sneller en presteren consistent beter dan teams die fouten vermijden of maskeren.
Edmondson, A. C. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350-383.
Deze acht studies onderbouwen de losse onderdelen. Ze onderbouwen niet het model dat ze met elkaar verbindt. Dat het bij elkaar zetten van deze acht tot één systeem leidt, waarin je niveau bij je laagste schakel ligt, is mijn stelling en niet die van Eisenberger of Edmondson.
Wie zou zeggen dat de Human Performance Code wetenschappelijk bewezen is, zou daarmee iets beweren wat niet klopt. De onderdelen zijn onderzocht. De verbinding tussen de onderdelen komt uit de praktijk, uit operationele omgevingen waar de kosten van een fout direct en reëel waren.
Geen klinische of psychometrische test. Die is niet gevalideerd tegen een extern criterium, er is geen normgroep, en die diagnosticeert niets medisch of psychologisch. Je score is geen vergelijking met andere mensen.
Wat het wel doet is een zelf gerapporteerde positie expliciet maken over acht dimensies, en die positie vergelijkbaar maken met dezelfde persoon een kwartaal later. De waarde zit in de volgorde die eruit volgt, niet in de absolute hoogte van een score.